Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
Bir mumun, ışığı kadar Çok uzağım, ulaşamam ki kendime Gecenin o karanlığında, kaldım gizemim de Hep de saklıyorum, nedense Umutlarımı, sıcak koynumda Bir nefes altında, sönsekte Karanlığı bir türlü delemedim, kendime Ay’ın çehresine, mahkûmum neden? Garip bir mum ışığı, bu beden Söyle kimim ki, ben?
Öz bünyeme de şavk’ımı, veremem Raks içinde, dağılsa da etrafa halem Göz ucunda kıvır kıvırdır, cilven Kayan o kem bakışların, altında Ruha o akışın, demi söker sinemi Cismim; hüzün içinde, bakar arkandan Fark edilirmiyim ki? Ben, sence Hayat zaten, bana bir iskence
Hülyaların esinlenişi, akar benden Mutlulukların doğuyor, içte derinden Ne hayaller, bende nasıl gerçek olur Bir bilsen! Kendi eriyişimi bile, göremem Sevgi ateşinin, öz sarılışının aynasında El’ler, gülüp oynarken Damla damla eriyip, dökülüyor bu beden söyle bana, nedem?
Siz bu hayatta, hiç gördünüz mü? Şevk içinde, her yere zevk’i verirken Ağrısını bile, bilmeyeni El’i aydınlatışta, kendisi karanlıkta kalanı Yok, oluşta canından ve cananından olanı Sevgi ve sevdaları coştururken Eriyişte akar, kendi içinden Nice senelerde aktık, senelerin içinden İşte o acizlik içindeyken Eriyipte giden, o mum’um ben…
her yeni yılın başlarında... ve zamanzaman da elbet... içsel sorgulamalar yapıyor insan... oysa bilmezmiyiz ki... bir yanımız yerde... diğer yanımız gökte iken... her şey toprağa düşüyor bir bir işte... ışık...umut oluyor böyle anlarda... düşmeleri geciktiriyor belki de... yaşam bu olsa gerek........................taşikardi
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
..O MUMUM BEN! şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
..O MUMUM BEN! şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Bir mumun, ışığı kadar Çok uzağım, ulaşamam ki kendime Gecenin o karanlığında, kaldım gizemim de Hep de saklıyorum, nedense Umutlarımı, sıcak koynumda, cınar şaiir ozanım erdemli kalemine sağlık candan tebrik ewdeirm imanım sevgiler yureğine ozanım
Siz bu hayatta, hiç gördünüz mü? Şevk içinde, her yere zevk’i verirken Ağrısını bile, bilmeyeni El’i aydınlatışta, kendisi karanlıkta kalanı Yok, oluşta canından ve cananından olanı Sevgi ve sevdaları coştururken Eriyişte akar, kendi içinden Nice senelerde aktık, senelerin içinden İşte o acizlik içindeyken Eriyipte giden, o mum’um ben…
Öz bünyeme de şavk’ımı, veremem Raks içinde, dağılsa da etrafa halem Göz ucunda kıvır kıvırdır, cilven Kayan o kem bakışların, altında Ruha o akışın, demi söker sinemi Cismim; hüzün içinde, bakar arkandan Fark edilirmiyim ki? Ben, sence Hayat zaten, bana bir iskence çok güzeldi yüreğine kalemine sağlık kutlarım.
Siz bu hayatta, hiç gördünüz mü? Şevk içinde, her yere zevk’i verirken Ağrısını bile, bilmeyeni El’i aydınlatışta, kendisi karanlıkta kalanı Yok, oluşta canından ve cananından olanı Sevgi ve sevdaları coştururken Eriyişte akar, kendi içinden Nice senelerde aktık, senelerin içinden İşte o acizlik içindeyken Eriyipte giden, o mum’um ben…
Tebrikler ....eser süper bir şiirdi...mum olmak ...etrafa ışık saçmaktır...kendini aydınlatmasada...saygılar üstad...
her yeni yılın başlarında...ve zaman zaman da elbet...içsel sorgulamalar yapıyor insan... oysa bilmezmiyiz ki...bir yanımız yerde...diğer yanımız gökte iken...her şey toprağa düşüyor bir bir işte... ışık...umut oluyor böyle anlarda...düşmeleri geciktiriyor belki de... yaşam bu olsa gerek... sevgi ve saygılarımı kabul buyurun efendim...
Bir mumun ışığı kadar Çok uzağım, ulaşamam ki kendime Gecenin o karanlığında, kaldım gizemim de ben Hep de saklıyorum nedense, umudu koynumda Bir nefes için de, sönsekte Karanlığı bir türlü delemedim, kendime Ay’ın çehresine, mahkûmum Garip bir mum ışığı, bu beden Söyle kimim ki, ben?
Öz bünyeme de şavk’ımı, veremem Raks içinde, dağılsa da etrafa halem Göz ucunda kıvır kıvırdır, cilven Kayan o kem bakışların, altında Ruha o akışın, demi söker sinemi Cismim; hüzün içinde, bakar arkandan Fark edilirmiyim ki? Ben, sence Hayat zaten, bana bir iskence
Hülyaların esinlenişi, akar benden Mutlulukların doğuyor, içte derinden Ne hayaller, bende nasıl gerçek olur Bir bilsen! Kendi eriyişimi bile, göremem Sevgi ateşinin, öz sarılışının aynasında El’ler, gülüp oynarken Damla damla eriyip, dökülüyor bu beden söyle bana, nedem?
Siz bu hayatta, hiç gördünüz mü? Şevk içinde, her yere zevk’i verirken Ağrısını bile, bilmeyeni El’i aydınlatışta, kendisi karanlıkta kalanı Yok, oluşta canından ve cananından olanı Sevgi ve sevdaları coştururken Eriyişte akar, kendi içinden Nice senelerde aktık, senelerin içinden İşte o acizlik içindeyken Eriyipte giden, o mum’um ben…
O mum çok değerlidir,zaman akıp gider ama ardında unutulmayan imgeler bırakır,bu yaşamanın bir cilvesidir hocam,sevgi ve saygılarımla...
Kendini aramak yüzleşmek yıl sonunda.. Mum ışığı kadar yakın olmak ama yakmamak.. Çok güzel ve manidardı dizeleriniz hocam.. Yürekten kutluyorum..Huzurlu yıllar diliyorum.. Saygılarımla..
Bir mumun ışığı kadar Çok uzağım, ulaşamam ki kendime Gecenin o karanlığında, kaldım gizemim de ben Hep de saklıyorum nedense, umudu koynumda Bir nefes için de, sönsekte Karanlığı bir türlü delemedim, kendime Ay’ın çehresine, mahkûmum Garip bir mum ışığı, bu beden Söyle kimim ki, ben?
Öz bünyeme de şavk’ımı, veremem Raks içinde, dağılsa da etrafa halem Göz ucunda kıvır kıvırdır, cilven Kayan o kem bakışların, altında Ruha o akışın, demi söker sinemi Cismim; hüzün içinde, bakar arkandan Fark edilirmiyim ki? Ben, sence Hayat zaten, bana bir iskence
Hülyaların esinlenişi, akar benden Mutlulukların doğuyor, içte derinden Ne hayaller, bende nasıl gerçek olur Bir bilsen! Kendi eriyişimi bile, göremem Sevgi ateşinin, öz sarılışının aynasında El’ler, gülüp oynarken Damla damla eriyip, dökülüyor bu beden söyle bana, nedem?
Siz bu hayatta, hiç gördünüz mü? Şevk içinde, her yere zevk’i verirken Ağrısını bile, bilmeyeni El’i aydınlatışta, kendisi karanlıkta kalanı Yok, oluşta canından ve cananından olanı Sevgi ve sevdaları coştururken Eriyişte akar, kendi içinden Nice senelerde aktık, senelerin içinden İşte o acizlik içindeyken Eriyipte giden, o mum’um ben…
_____________________Yüreğiniz dert görmesin hocam kaleminiz dayim nefesiniz hep var olsun saygılarımı bıraktım...
Siz bu hayatta, hiç gördünüz mü? Şevk içinde, her yere zevk’i verirken Ağrısını bile, bilmeyeni El’i aydınlatışta, kendisi karanlıkta kalanı Sevgi ve sevdaları coştururken Eriyişte akar, kendi içinden Yok, oluşta canından ve cananından olanı İşte o acizlik içindeyken Nice senelerde kaldık, senelerin içinde O eriyipte giden, mum’um ben…
Siz bu hayatta, hiç gördünüz mü? Şevk içinde, her yere zevk’i verirken Ağrısını bile, bilmeyeni El’i aydınlatışta, kendisi karanlıkta kalanı Sevgi ve sevdaları coştururken Eriyişte akar, kendi içinden Yok, oluşta canından ve cananından olanı İşte o acizlik içindeyken Eriyipte giden, o mum’um ben…
(31.12.2011)AZAP…
Şiirinizi çok güzel, kutlarım efendim Daim saygımla.....
Siz bu hayatta, hiç gördünüz mü? Şevk içinde, her yere zevk’i verirken Ağrısını bile, bilmeyeni El’i aydınlatışta, kendisi karanlıkta kalanı Sevgi ve sevdaları coştururken Eriyişte akar, kendi içinden Yok, oluşta canından ve cananından olanı İşte o acizlik içindeyken Eriyipte giden, o mum’um ben…
evet güzeldi güzel ötesi dizelerdi kutlarım saygılarımla mutlu yıllar olsun
Siz bu hayatta, hiç gördünüz mü? Şevk içinde, her yere zevk’i verirken Ağrısını bile, bilmeyeni El’i aydınlatışta, kendisi karanlıkta kalanı Sevgi ve sevdaları coştururken Eriyişte akar, kendi içinden Yok, oluşta canından ve cananından olanı İşte o acizlik içindeyken Eriyipte giden, o mum’um ben…
Eski yılın bitimine ramak kala,, yeni gelen yılla birlikte,mutlu,sağlıklı ve hüzünden uzak nice yıllar dilerim değerli şair.Yürek sesiniz hiç susmasın.Tebrik ederim yine harika bir eserdi.Saygı ve selamlarımla.
Bir mumun ışığı kadar Çok uzağım, ulaşamam ki kendime Gecenin o karanlığında, kaldım gizemim de ben Hep de saklıyorum nedense, umudu koynumda Bir nefes için de, sönsekte Karanlığı bir türlü delemedim, kendime Ay’ın çehresine, mahkûmum Garip bir mum ışığı, bu beden Söyle kimim ki, ben?
Öz bünyeme de şavk’ımı, veremem Raks içinde, dağılsa da etrafa halem Göz ucunda kıvır kıvırdır, cilven Kayan o kem bakışların, altında Ruha o akışın, demi söker sinemi Cismim; hüzün içinde, bakar arkandan Fark edilirmiyim ki? Ben, sence Hayat zaten, bana bir iskence
Hülyaların esinlenişi, akar benden Mutlulukların doğuyor, içte derinden Ne hayaller, bende nasıl gerçek olur Bir bilsen! Kendi eriyişimi bile, göremem Sevgi ateşinin, öz sarılışının aynasında El’ler, gülüp oynarken Damla damla eriyip, dökülüyor bu beden söyle bana, nedem?
Siz bu hayatta, hiç gördünüz mü? Şevk içinde, her yere zevk’i verirken Ağrısını bile, bilmeyeni El’i aydınlatışta, kendisi karanlıkta kalanı Sevgi ve sevdaları coştururken Eriyişte akar, kendi içinden Yok, oluşta canından ve cananından olanı İşte o acizlik içindeyken Eriyipte giden, o mum’um ben…
(31.12.2011)AZAP…
Anlamlı ve güzel bir sevgi seslenişi idi, değerli arkadaşımın güzel şiirini ve yeni yılını kutluyorum.Puanım tam.Yunus diyarından selamlar.
Mum erir ama aydınlatır. Ya da ışık veren mum yavaş yavaş biter. Bir bitiş, tükeniş nasılsa olacak.En azından faydalı bir şekilde olsun bu tükeniş. Tebrikler. Sağlıcakla.
Bir mumun, ışığı kadar
Çok uzağım, ulaşamam ki kendime
Gecenin o karanlığında, kaldım gizemim de
Hep de saklıyorum, nedense
Umutlarımı, sıcak koynumda,
cınar şaiir ozanım
erdemli kalemine sağlık
candan tebrik ewdeirm imanım sevgiler
yureğine ozanım