0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1117
Okunma

Kır saçlarından eserek yüzüme vuran rüzgar hırçındı sanki,
Zaman zaman lodos gibi ağrılara gebe,
Belli ki kalbalıkta yalnız sessiz kederli
Delerek dalgaları kıyıya vuruyordu
Yelkeni kırık, yönsüz umarsız .
Suları yeşil gülü kırmızı ,aşıktı belli.
Kahve fincanı ters küçük umut belirtisi
Elleri yüzünde bakıyordu boşluğa
Buruk bir dudak kıvrımında acı tebessüm
Ağlıyordu sessizce
14-12-2011
yalova