Bir deniz altı batıyor içimde gömütlerime
yavaş yavaşşşşş...şşşşşşş....
süngerin içine çekmesi gibi
işe yarar baloncukları...
o baloncukların içindeyim işte
dannnn! diye kayalığa çarptığım anda dipte
kıvrılan vücudumun her yerine değen
ve değdikçe pırıltısıyla beni büyüleyen
denizin içinin de içinde dağıldım bak!..
içimin gömütlerine de yer vereceğine tanık oldum...
Kulağımda Bach iris tınılarını taşıyan balıklar
rengarenk balıklar ve renksizliği tanıyan
onlara bakınca utanan ben batmaktayım diplere...
Bundan muzdarip de değilim ama
ölümüm böyle olmamalıydı
bu kadar yavaş ve görkemli...
Bu kadar güzelliğin içinde sevişerek onlarla
ellerimle, parmaklarımla, dudaklarımla
benim olmayan dünyadaki bana
böyle, kendime..evet kendime
bakıp acımamalıydım...
Benim sonum bu olmamalıydı ve gömülüyorum
daha fazla ama sünger gibi emerek acıyı,
öfkeyi, sevgiyi, aşkı, seni, beni diplere...
Suyun ve benim kaderim aynı...
gömütlerle doluyuz...