24
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
4507
Okunma

Adı aşk yarası, kalp sızısı çok düşünürdüm.
Çocuk değil semde artık, kendimi
Ağların içinde çırpınırken, hasret duyduğumu
Suları yırtarcasına koşamayıp, yürüdüğüm.
Ama! Altın sarısı renkleri ile yapraklar
O gün için dallarından nedensiz, geçici ayrılışı.
Bütünlük sağlıyor toprakla dedim kendimce.
Ansızın başlıyor, toprakta depremler yaratıp,
Yüreklerde tatlı bir kıpırtı, sevda müjdecisi…
Anıları her daim tazedir, sevgi yürektense eğer.
Küçücükmüş benim dünyam, durmaksızın büyüyor her gelecek güne.
Akıbeti belli, belki tatlı bir gülücük, belki de sıcacık bir buse.
Kurumuş çorak toprakları, yüreğimde yeşerten, hayat veren sen.
Attığın her kahkaha, estiriyor tertemiz, bir hava.
Elimizde değildir, mavilikleri değiştirmek denizlerde.
Yakamozların güzelliğini, hangi kalem inkâr edebilir.
Kralın krallığı, çocuğun ağlama sesiyle yok olur, bürünür sessizliğe.
Kırpmam bir an gözümü, son nefesimde bile sevdiğim.
Amadedir ömrüm, ömrüne ve aşkıma…
5.0
100% (22)