2
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1586
Okunma
Gördüğüm bir tek pencere
Pencerenin gökyüzünü gören aydınlığı
Ayaklarım artık beni taşımıyor
Özgürlüğüm başkalarının kollarında
Ömrümün geçen günleri hatırına
Yaşamak gerek yaşıyorum bir solukta
Görebildiğim aydınlığı güneşin
Arada bir kuşlar var rüyalarımda
Yolların nasıl yüründüğünü unuttum
Koşabiliyorken çocukken koşmuştum
En son çıktığım merdivenlerin ardında
Bir uzun yoldu yaşadıklarım
Gördüğüm bir tek pencere
Soluduğum havanın verdiği güçle
Gökyüzü bakabildiğim tek yer
Yaşadığım ömrümün son günleri
Namık Kemal ÜLKÜ
Şubat / 2008
( Yaşamın son günlerindekilere saygılarımla…)
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz