Karadenizden Batum’a bir yol gider sahilden
Mavi,lacivert sularla birbine bezenmiş
Karadeniz bugün çok sakin ağırlıyor beni
Oysaki hırçındır sakinliği neden
Bir tarafım yeşilin her tonu
Ağacın,çimenin yeşili olmuş kardeş
Yükseklere çıkmak istiyorum yükseklere daha yükseğe
Karşı yakaya komşuya Batum’a
O çıktığım yükseltiden
Uzun uzun seyrediyorum karşıdan vatanı

Her şey aynı görünüyor gökyüzünden
Uçuşan atmacalar da aynı,
Meleyen kuzularda,
Bülbüller aynı dille ötüşüyor,konuyor ağaca
Uzaktan insan sesleri geliyor kulağıma
Tek anlayamadığım bu
Konuşmak istiyorum o sevecen yüzlerle
Anlatamıyorum,anlamıyorum dillerini
Biz zamanlar atalarım yaşardı
Göçüp gittiler bilmem neden

Tek yapabildiğim o derin vadide haykırmak
Sesim yankılanıp duruyor geri geliyor
Tek anlasabildigim bir benim
Oysa ki atalarım yaşardı bu diyarlara
Dilimizde aynıydı,kültürümüzde
Şimdi terk ettiğimiz bu diyarlarda
İki ayrı ülkenin, iki aynı insanıyız
Kapılar yinede sonuna kadar açık
Batum bir,Karadeniz bir
Farkımız yok aslında birbirimizin


Turgay Kurtuluş