BABAM VE KÖYÜM

Babam at arabasını
Hazırlardı
Gün doğumunda
Kamışlı yollardan giderdik
Varırdık tam zamanında
En çok tandır ekmeği
Canım çekti
Bu günlerde
Siz ne arıyorsun burada
Diyen bir köylü sesi
Asıl siz ne arıyorsunuz
Biz buralıyız
Benim burada
Mezar yerim var
Diye verdiğim yanıt
Ve babamın mutlu yüzü

Yine gittim .O günlere
İlk önce dedelerimin
Mezarlarına giderdik
Mucize hikayelerini dinlerdik
Güzel yüzlerden
Çok hikaye
Silindi gitti
Benden bile
Söz yazacağım
İnanan ,inansın
Ben bile soruyorum bazen
Anlatılanlar gerçek mi? Baba
Ben kimseye beddua etmiyorum
Dedelerimin lakabı
Tökezleten yaa
Kimse tökezlemesin diye
Kıyasım abartılı oldu
Benim öyle hikayelerim
Yok baba
Ben kendi emeğimi yiyebilsem
Şükür ediyorum
Başka tasam
Yok baba
Bakma öyle söylediğime
Seni anlatacak
Yeteneğim
Yok baba
Yine de anlatmaya çalışacağım
Seni ,dedelerimi

Köyün bir ucunda
Bir halam
Diğer ucunda diğeri
Hep beraber
Köy meydanından
Geçtiğimiz günleri
Ahşap evin sıcaklığını
O büyük dut ağacının
Altında içtiğimiz
Çayın tadını
Anımsadım,
Dahası,
Köy düğünlerini
Kına gecelerinde
Yer yataklarında
Hiç uyumadan
Sabaha kadar
Sohbetleri özledim
Çok sitem alıyorum
Çok uzun yazıyorsun diye
Kesmem lazım baba
Halam yaşıyor olsa
Aşure yapardı şimdi
Özledim köyümü
Özledim seni
Ölürken isterseniz
Bir çukura atın beni
Bir insana yaşarken
Değer verin
Derdin her zaman
Mezarın belli
Yine de sormak isterdim
Biz seni özdük mü? Baba…

Jale KESKİNKILIÇ

5-11-2011