Tarzın ele veriyor aklından geçenleri
Dervişin fikri neyse, zikri oymuş efendi
Çok gördüm rüzgar ekip fırtına biçenleri
İçi boş muhabbete karnım doymuş efendi

Nefret aşılanırken Mısır, Yemen, Tunus’a
Hoşgörüyü kim vermiş Mevlana’ya Yunus’a
Dere ırmağa akar, ırmak da okyanusa
Yolunu bulamayan hangi suymuş efendi

Akıllı onarırken çatlak kafatasını
Deli deliyi görür, saklarmış sopasını
Kardeş kardeşi vurur, ana tutar yasını
İsyan ne haddimize, töre buymuş efendi

Haktan söz edenlerin gölgesiyken yalanlar
Sıratı çoktan geçti şeyhten destur alanlar
Kaymağını yerlerken göle maya çalanlar
Nasrettin Hoca bile gurur duymuş efendi

Tarlası sulak olan doldururken kileri
Somali’ye uğramaz iyilik perileri
Eşek, eşek kaldıkça binecek birileri
Sırtına boşuna mı semer koymuş efendi

Üstün ırk sayıldıkça Avrupa’nın ‘ak’ları
Hayvandan sonra gelir siyah insan hakları
Din- imandan bahsetme, bırak bu ayakları
Kulu şerefli kılan iyi huymuş efendi

Uzatmaya lüzum yok, yani sözün kısası
Gir ve parçala diyor kapitalizm yasası
İnsanın itibarı, zengin içki masası
Devenin itibarı uzun boymuş efendi

gezgin
Mustafa Şahin