z/amansız hastalığımı biliyordum
öleceğimide
ama hep derdim ona
bana "yaşıyacaksın" de
sen "ölmeyeceksin" de
o susardı
ben bu susmalara bile
incecik hayaller yapıp uçlarına umut bağlardım
ve bir gün bana öl dedi
ol demedi
ben de bütün gücümü toplayarak
beni bitkisel hayatta yaşatan fişe doğru yöneldim
onun istediğini yaptım
büyük ihtimal şiir bittimi ölmüş olurum
beni bir çarşamba günü toprağa verin
en güzel sesliniz bir sela versin
tenim hala ılık musalla soğuktur
kuvvetli rüzgarlarla gövdesinden sökülmüş yeşil yapraklar serin musallaya
yatırın beni yavaşça
çok aşık olanınız kıldırsın namazımı
sessizce gömün beni
ben yokken ama
mezar taşıma
"isma il/ahi "yazın

şimdi ben bir mezar içinde
bir mezar da benim içimde
anlayın dostlar bunlar yaşar gibi
ölümde de içiçe


tüm haklar helaldir...