gel mişigına gidelim kerın
çınarın altındaki mor çiçeklere yetişelim
taş duvarlar yıkık döküktür şimdi
onaralım örelim

parmaksız kırmızı eldivenler
püskülü uzun konçlu çoraplar
ucu yerlerde ekose atkı

gel mişigına gidelim kerın

burnunun ucu kızarmış
kirpiklerinde karlar
ala yurttan kopma buzullar gözlerinde
acısız saf
gözlerin sıcak
sıcak
sımsıcak


gel mişigına gidelim
yıkık duvarları örelim


aldırma ditroite
teksastan farkı ne ki

gdanskta dokçuların gözbebeklerini eritti
elektrot arkı
polenez ovalarında inekler sağımsız
dablinde atlar koşumsuz

şimdi ira da var
çocuklar oyunsuz

manila tatsız tuzsuz
dakar sefil
dalmaçya kan ağlıyor
miloslu çocuklar
tarantolu çocuklar büyüdü
kandulisa yine öksüz

hongkongun suyu çekildi
bangkoklu çocuklar pazarda
valensiyalı taze kadınlar yok ki
deniz aşırı yavuklularına ağıtlar yaksınlar

şeyhler körfezinde ihtiras bulutlarını sapık alevler sardı
orinoko bulanık batum karanlık

buzul serini gözlerin
ateş ateş kerın

teksas karman çorman
kovboylar tükendi

unut şu istanbulu artık
anlatılmaz hallerde şimdi
yaban ellerde yavan dillerde
umutsuz günlerde şimdi

gel mişigına gidelim
yıkık duvarları örelim

gözler arkada varsın kalsın
acılar yüreği varsın yaksın
el alem kendi haline baksın

gel mişigina gidelim
yıkık duvarları örelim

İ.Durmuş

Texas City 1995