Hani küçükken beni öpüşün vardı ya
Hani sarılıp yavrum deyişin
Hani annem ;
Hani ağladıgımda gözyaşımı silişin vardı ya
İşte o anları özledim küçüklüğümü özledim annem
Öpüşünü koklayışını beni kollarına sarışını özledim
Yürekten yavrum diyen sesini özledim
Nisan ayı bahar ayıdır dimi annem
Babam senin bahar ayını sevdiğini söyledi
Bana sakın darılma kızma annem
Çünkü ben sevmiyorum artık baharları
Kuşun ötüşünü, çiçeklerin açışını sevmiyorum
Çünkü ben ,çünkü ben seni
Nisanın birinde baharın göbeginde kaybettim
Herkez baharın mutlulugunu tadarken
Sanki benim dünya başıma yıkıldı altı yaşımda
Ağladım belki ama herşeyden habersizce
Geri gelirsin düşüncesi içinde agladım
Bilmiyordum ki annem
Senin hiç gelmeyeceğini bilmiyordum ki
Çocukluk aklımla bir baharı bekiyordum
Hani başka baharda bana bir oyun öğretmiştin
Uyandığımda önce kızıp sonra nisan bir demiştin
İşte onu oynuyoruz sanmıştım annem
Bilmiyordum ki annem çocukluk aklımla böle bir oyunun olmayacağını
Bilmiyordum ki…