![]() Kasımın Gözyaşları............. Yüreğim bir avuç hazan Gazel olup döküldü Yaprak misali Sararan takvimlerden ömrümün saçlarına... Ekim yoruldu kasım ağladı ardımdan Bir kez daha yenildi vedalara Faslı-sonbahar... İçimin boşluğuna yıkıldı çaresizliğim Gözlerim kışa düştü Mazide bıraktıklarımın ardından... Gün devrildi omuzlarına Güneşi battı koca başkentin Gözyaşını vurdu zaman... Kırık bakışlarda hüzün Üşüdü kirpikte hicran Asıldı gözlerime yaş Ağladım Ağladım bir Ulus boyu Ankara çığlık çığlığa bu akşam... Dudağımda vedanın soğuk ağırlığı Katıksızdı Yüreğimde düğümlenen sızı. Taş kesti gögsümde, aldığım her soluk Yenik düştü sesim nefesime Adımı alıp giderken adından.... Solgun yüzümde ,ayrılığın sarı lekesi Bir yangın ki içimde Ruhuna acı üflenmiş sessiz bir çığlıktı... Issız sokaklara düşen ağrılı adımlardan Takıldıkça kaldırımlara elvedalar Anıların arkasına gizlendi pişmanlıklar Yürüdükçe mazinin içinde bata çıka Ayağım değil Yüreğim burkuldu... Ayrılıktı düşen Tunalı’ya Acısı bana... An/kara... Ve gece... Sanki siyahı döküldü Yastığa düşmedi uyku Koptu kederin kıyameti Hüzne kesti saatler Sancıya bölündü... Uzadı içimde gölgem Kaçamadım kendimden Vuruldum yandığım yerden Yürekte ateş Tende kül... Çek ipimi hayat Gittiğin yöne doğru... /Kaybettim yolumu hüznün herhangi bir sokağında,Ulus’ta bıraktım anıları,Kızılay’da dağıttım şairliğimi ,şiir yoksullarına...An/kara.../ 06.11.2011 Arzu Karadoğan |
Sanki siyahı döküldü
Yastığa düşmedi uyku
Koptu kederin kıyameti
Hüzne kesti saatler
Sancıya bölündü...
Hüzün kokan bir şiirdi. Vefasız yüreklerde solan ümitlerdi okuduğum. Şairi ve şiirini kutlarım. Saygılarımla