bir tutku ile sever insan hiç ayrılmıcak sanır
aşkın en yücesi ile ...bağlanır kor alev düşer can evine
gözlerin uçsuz bucaksız esrarına kapılıp gider,
ve en olmaz nedenden dırdır başlar
yok sen niçin yazıyorsun bu yüzden içeriye gireceksin
seni terk edrim tekditler uçuşur canından bezersin
oysa onu oöyle çok sevmişsindir ki
damarında kan gibidir
en olmaz zamanda düşersin yere
dört duvar arasında saç baş yonarsın
ne yapsanda kutulamazsın
sevmişsindir
özlersin
ananı eşi dosttu
sevgiliyi
gözlerin dolar
için yanar
ağlarsın
asır gelir
ve düşürsün
kaç yıl oldu desenli köy masasına kurulmayalı
havluda büyük çınar ağaçları dallarda kuşlar
incirler erikler elmalar şöyle çıkıp dallarına bakmak
ve anamın yaptığı mısır ekmeğinin tadına bakmak
kaç yıl oldu o damak tadını tatmıyalı,
hani o kara deniz çılgınca köpürünce köpük köpük olur su
ve bana sevgilimin evden haykırışını özledim
kaç kaç irfan deniz yutacak seni
hala kulağımda
hala benliğimde
seni seviyorum
ölesiye
özledim be ben seni
beni doğuran anamdan çok,
İRFAN KÖKTEN