’’KaRANFİL

Islandı karanfiller kokuşu yarım kaldı
Ruh imrendi yokuşa çıkışı yarım kaldı
Sana giden yolların akışı yarım kaldı
Ağla artık bahtına boynu bükük karanfil

Silkelen dökülsünler sende olan gizleri
Güç yetmez silemezsin Hakka giden izleri
Dök polenin başından uçuşsunlar tozları
Ağla artık bahtına boynu bükük karanfil

Kerhen içimi yaktı masümce bu hallerin
Üzüldü dize çöktü boyun büktü dalların
Bir acı poyraz esti kapandı bak yolların
Ağla artık bahtına boynu bükük karanfil

Yüzerken dibe vurdum denize hicran ektim
Fani de ne dert varsa bir çoğunu ben çektim
Hasretin tarlasına gülen karanfil diktim
Ağla artık bahtına boynu bükük karanfil

Karaca yım ömrümü eşe dosta adadım
Ayıkladım gülünü, dikenini budadım
Nefsime ağır gelen bir çok borcu ödedim
Ağla artık bahtına boynu bükük karanfil

Zikrettin Karaca