Penâhgâh ettim seni, kurban ettin kendine
Kulağını tıkadın, dinlemedin bir nebze
Naif yürek nur cemal, geçmiş iken eline
Kıymetimi bilmedin, geç kaldın sen ne çare.


Meşakkatli yollardan, sana akıp gelmiştim,
Münezzeh bir kalbimle, seni candan sevmiştim,
Seni yekta sanarak, müşknabımsın demiştim,
Kıymetimi bilmedin, sevdim desen ne çare.


Sevgi denen o duygu, doluverdi canıma
Canımda can olmuştun, yakıştı mı şanına
İstikbal umaraktan, sokulmuştum yanına
Kıymetimi bilmedin, yere vurdun ne çare.


Canımdan öte candın, nasıl sevdim bilmedin
Taht kurmuştun gönlüme, dil-figârı görmedin.
Gülizar kül olurken, uzaklardan seyrettin
Kıymetimi bilmedin, geçti artık ne çare.


Müteessir ol şimdi, yakışır sen gibiye,
Ateşli bir aşıktın, birden döndün tipiye,
Visal Hayal ederken, gölge düştü sevgiye.
Kıymetimi bilmedin, kaybettin sen ne çare.


Sen iştiyak eyledin, vermedin bir bergüzar.
Fütursuz tavırlarla, ağlattın sen zarı zar.
Ye’s-e düşen yüreğe, eyledin dünyayı dar!
Kıymetimi bilmedin, sevgi öldü ne çare.


Hazan gülü. 29/7/11
Bursa.

Kelimeler.
(Penâhgâh: Sığınak. (Yekta: Tek.
(Müşknabımsın: Halis misk , berrak misk kokulu.
(İstikbâl: gelecek. ( Dil-figâr-ı : Aşık.
(Visal: Sevgiliye kavuşmak.
İştiyak: Şevke gelme. (Fütursuz: Gevşeklik.
Gül-izar: Gül gibi kokan sevgili, Gül yanaklı sevgili.
(Ye’s-e: Umutsuzluğa kapılmak.


Gam selim çok teşekkür ederim . Sevgilerimle.