Sis bürüyüp başını, dolarsa gönle hüzün
Boran yüklü buluta; dönersin sen Ilgaz’ım!
Kızsın artık yolsuza kararan beyaz yüzün?
Gem vurulmaz toy taya; binersin sen Ilgaz’ım!
Sabır ile düşmanı; yenersin sen Ilgaz’ım!

Asırlardır vatanda, kimbilir neler gördün,
Yükseldikçe ateşler, yanmaktan çöle döndün.
Başa gelen dertlere bizden fazla üzüldün,
Yağmur olup yağarken;dinersin sen Ilgaz’ım!
Kimden korkup köşeye; sinersin sen Ilgaz’ım?

Bağrındaki volkanı patlat yer gök inlesin,
İmralı’daki çıyan elbet o da dinlesin,
Senin vakur duruşun tehlikeyi önlesin.
Yılanları yakmaya; inersin sen Ilgaz’ım!
Azanın boğazını; bünersin sen Ilgaz’ım!

Etrafına umut saç; güzellikler türesin,
Eteğinde yeniden koyun kuzu melesin.
Kelebekler uçuşsun baharı müjdelesin,
Memlekete yaz gerek şenersin sen Ilgaz’ım!
Yiten şu aydınlığa; fenersin sen Ilgaz’ım!
Yeniden kardeşliği ;denersin sen Ilgaz’ım!...

İsmail Süklüm