Bu sabah kedilere mamalarını ve su vermek için dışarı çıktım,
Bunları anneye ve yavrusuna verirken bir ciyaklama duydum,
Önce kuş sandım ama değildi, ağaç dallarının dibine baktım,
Gözleri kapalı beş minik yavru kaynaşıyordu, şaşıp kaldım…

Şaşırmamın nedeni anneleriydi, önceki yavrusunu dışlamıştı,
Bu minikleri de dışladığını sanmıştım, o anda ikisi yan yanaydı,
Mamalarını ve sularını bıraktım yerlerine, düşünmeye başladım,
Kaynaştıkları yer topraktı ve aynı zamanda da ıslaktı, ürperdim…

Miniklere sağlam bir kutu bulmalıyım, tahta olursa iyi, kapısı da,
Onları oraya yerleştirmeliyim, bir de süt kabı, su kabının yanına,
O anne ve büyük yavru için olmalı, anne süt vereceği için yavru da,
Kardeşlerini kıskanmasın diye, o yalnız ama mutlu bir bebek, hala…

Minikler bahçeyi şenlendirecekler yakında ama daha sonrası var,
Çok sürmez, altı ay sonra anne kedinin hamile olma ihtimali var,
Anneliği seviyor yahut verimli bir yapısı var, onu bilemeyeceğim,
Yenilerinin gelmemesi için ne yapılacağını birinden öğreneceğim…