Solgun bir papatyadır ömrüm şimdi
Ulu bir dağ gölgesinde zamansız açan
Rüzgarı kavurur, ayazı keser
Kök salar umarsızca ,
Bilir zamansız baharda açtığını,
Yürek el vermez solar da gider,

umursamamak vardı ya geçen günleri
Unutmak silmek, bütün yaşanmışlıkları
Yürek el vermez , anılara sarılır
Sol yanımın acısına sağ yanımda katılır

Yatak soğuk bir mezar taşı olur
Gözler dalar zifiri geceye,
Gecelerde sessiz çığlıklara gebe kalır
Çocukluğum elini uzatır korkuyla
Bir göz yaşı tanesinde güneşi doğrur

Yalnızlıklar bulur sessiz sahibini kalabalıklarda
sessiz bir sohbet olur aralarında
Gidişlermi yakar gelişlermi olur sohbet konusu
Giden yürek pişman, gelen yürek pişman
Bir kadeh kalkar yalnızlıktan yana
İçinde acılar mey , olur


Hayat devam eder sen istesende istemesende
Aradağın yoktur, bulduklarıda yetersiz kalır
Zamansız mekanlarda zamansızlıklarda karşılaşılır
Ya çok geç kalınır,
Ya gününden erken varılır,
05.10.2011

arzu