7
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1642
Okunma
Bazen insan kendini yalnız hisseder onca kalabağın arasında.Sanki tüm insanları bir pencereden izlercesine bakar dünyaya.Kendisinin bırakılıp gittiği çaresizliği sarar birden.H ep kendisiyledir.Sadece kendisi yaşar hayatın zorluklarını o an için.Çekilir bir kenera ve kendisiyle ve yazılarıyla baş başa kalır.İşte öyle anlardan birinde yazdığım şiirim.O an için çok yalnızdım kendimce ama şimdi biliyorum ki,aslında o kadar da yalnız değilim:)
Yine hüzünlü ve ağlamaklı gözlerim,
Yine yıldızlarla beraberim şu koca şehirde.
Acı versede sevmek,
Yinede sevmeKteyim delicesine...
Gidiyorum bazen bilinmedik diyarlara
Yanımda tanıdığım tek kişiyle,
Sessiz ve sakin hep benimle
Ellerim ellerin de olan hayalinle..
Bırakmak zor oluyor ellerini,
Bir parça koparıyor içimden sökercesine.
Delicesine sarıyor beni sevdan
Ve yine ARKANDA bırakıyor sessizce ...
PINAR
5.0
100% (1)
Cevap Yaz