Buselerini kondurur titreyen dudaklara
Umutlar sarkar saçlarından aşağı yüreğinin
Bir başka muhabbetine hazırlanır geçerken vakit
Hakikat derinliklerinde kaim olan mihverinin

Avuntularını toplar akşamından günün
Özenle beslediği saf mahrumiyetinin
Hayalleri karışır gecenin soğukluğuna
Hüznüyle bebek kokan masumiyetinin

Gölgesi sessizce atar kendini mahremine
Aheste aheste başlar karanlığa teslimiyeti
Afitap ötelerden ferman salar sevdasına
Devşirmedir bakışları geceye mahcubiyetinin

Yıkılır viranesi gönlünün zelzelesinde aşkın
Toz bulutudur ki hicranı karanlığı kaplayan
Simyası duvarlarında aksetmiştir simasının
Muamma yarınlara dalıp giden gözlerinin

Hasretin erbabından öğrenir hicranın çaresini
Kalın mermerlerden yontulmuştur taşı sabrının
Vurdum duymaz değildir hüsranına gökyüzü
Ahbabı yıldızlardır zira hazanında aşkın


Baraka Şairi(L.YILAR)