Seni bekledim bu gece yine,
Gözlerim buğuluydu her zaman ki gibi...
Adını andım, geceme yazdım harflerini.
Gözlerini düşünüp hayallere daldım,
Ellerim buz kesti, daldıkça derinlere...

Yüzün avuçlarımlarımdaydı,
Daha bi çektim içime seyrederken seni...
Zaman geçtikçe daha bir sen oldum,
Daha bir düşündüm, daha bir daldım hayallere...
Çünkü özlüyordum,
Bakışlarını,kokunu,ellerini,sevgini,
Seni özlüyordum baştan sona...

Işıkları kapatmıştım yokluğunu görmemek için,
Geceyle ortaklaşa yaşıyordum her bir parçanı..
Biri bendeyse ötekisi de gecedeydi,
Yoktun ama hissetmiyordum yokluğunu,
Hayalin bendeydi çünkü, gerçeğinse gecede...

Yine ellerim karanlıkla buluşuyordu,
Ve yine o karanlık seni anımsatıyordu..
Dilimde kelimeler, seni beklercesine boğuyordu beni,
Sanki karşımdaki karanlığa alışamamış gibi..

Oysaki ne geceler bekledim seni,
Ne gündüzleri geceyle bitirip hasreti yükledim zamanlara..
Gelmiyordun,gelmeyecektin ve gelemezdin..
Bile bile bütün günlerime astım hayalini...
Ve hala bekliyorum seni..
Kelimelerimle can verip yüreğime gömüyorum...