Ben bir kelime avcısıyım,
Yeni kelimelerle yepyeni cümleler tür etmeliyim.
Daha önceleri kimselerin kullanmadığı,
Kullanmaktan kaçındıklarını satırlara dökmeliyim.
Kimselerin hayal dahi edemeyeceği,
Kulağa hoş gelen, Gönül’e neşe veren.
Okundukça okunası gelen bir şiir yazmalıyım.
Şairane ruhum şiire hem edebi, hem ebedi anlam katmalı.
Öyle ki bir yerlerden dinlerken kulak aşina olmalı.
Hayran kalmalı insan, vay be deyip iç çekmeli.
Ve en önemlisi de benimsenmeli.
Sahiplenilmeli, her yaşa hitap etmeli.
İşte bu yürek alevler içinde yanarken.
Bazıları göz yaşımı silmeli.
Vatan perver bir şair çıktı denmeli.
Herkes bir aşk şiiri beklerken.
Bu şair ya şaşırtmalı.
Vatan sağ olsun.
Teröre lanet olsun.
Her şey vatan için.
Ne mutlu Türküm diyene.
Şehitler ölmez vatan bölünmez.
Kına yakan birileri vardır eminim.
Biz mükemmele bu kadar yakınken.
Biz Türk milleti olarak yeri göğü inletirken.
Tam da Dünya’nın gözü üzerimizdeyken.
Başarmışken, velhasıl gafletin beşiğinde tekrar sallanır olduk.
Bir birimize dokunur olduk, gocunur olduk.
Türk dük hepimiz şimdi Kürt olduk, Laz olduk, Çerkez olduk.
Unuttuk dünümüzü geçmişimize küfreder olduk.
Analarımızı ağlattık kardeş kalleş oldu.
Affetmeyi seven milletiz hala yol yakın.
Ne olur artık silahları bırakın.
Dağ size ölüm getiriyor, zulüm getiriyor.
Dağ size ekmek değil taş yedirtiyor.
Vatan uğrunda ölen varsa vatandır.
Bizim topraklarımız kutsaldır.
Biz bir ölür bin doğarız.
Şehitlik gibi yüce bir mertebe dururken.
İt deniyor arkanızdan siz ölürken.
Leş deniyor ve yıkanmıyor gömülürken.
Haydi silahlarınızı bırakın yol yakınken.
Ben bir kelime avcısıyım.
Yeri gelir terörist de avlarım...