Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
tut ki; elim de sende, sıkıyor o parmaklarım iz bırakıp da dururlar, yürekte inişleri ve çıkışları çırpınışların sesi, çıldırtırlar bence sesler olur, o hicran penceresinde kendini çeksene sahi ne işi var, o elin sende düşünsene
sayma istersen; hata diye sen bunu unutuver gitsin, ovunduğunu sil boğazında ki gizlerin günahında ki gölgesi olmuş, düğümü izlerinden git istersen, sapma peşlerinden geçmişene de sor ki neye, niçin uluduğunu unuttuğunu hatırlama sen, sorgusuz öldüğümü çıkarı ver, veballere sarılı nefretini kirler içinde ki şu başındaki, nankör Haç’ı bul istersen, nedennin ne olduğunu neyin tıkılıp da, kalbi kırık bıraktığını esprisi bile, çok acı kaldıramazsın üstündeki, onca melunluğunu
hüzzam seslerin, yüreğimin hep de kapısında oturur elinde de, o cadı süpürgesi bayrak gibi sallanır da, hep başıma vurur çünkü bilmezlerden gelmiş, o hain bir çocuktur o bile yutkunur içten, tüm salyalarını vampirliği giyerler, çirkef bedenin üstlerine yerlerde ayağımı kaydıran bu kanlar, hangi ezikliğin gıdası mesleğin çevirir her şeyi, inerler kötülüğün tepesine doymaz mı için ve dışın ki, peki gözler nasıl da doysun minarelerin bağırdığı da, kimin salası düşüşünü bile bilemez ve görmez, o zavallılık çukuruna kuraklıkta dağlayan, tüm bahtın kahrolsun dön be geriye, baş belası aldanma, kuruna ve kuruntuna
serseri bir kurşunsun zaten sen, yolları ve izleri bilinmeyen çakılırsın bir anda saf kalmış beyinlere alış ve götürüşün bile, kahpece dökülen kanlarım ufkundur, abat olduğun biçimde hecehece salavat getirirler ya sen? şu senin çıktığın o namluya da, ne demeli? kim bile bilir ki? hangi kancık ellerin, esirisindir ki? onlar arınsın o siyahları cepken yapan; tüm kahkahalı seslerin, ayak altlarında kalsın...
(16.09.2011)AZAP...
DOST GÖNÜLLERDEN...
Sevmelerin dalgalarına tutulmaya görsün bir can, suçlusu avcı bakışlardır çoğu zaman. Körelmiş ömür törpüsü keskinleşir işte o an, bahtın rotası şaşar yatay çizgilerin rüzgârından. Bir yaranın kabuğu kalkar, gökyüzünde süzülür akbabalar. Kaçmak istenen çıkmazlardan kim gizleyebilir bedeni, adresi meçhul lalezarda kim köreltir güllerin dikenlerini!….....yaban böceği
Serseri kurşunlar hedeften uzağa sapar. En nadide gülleri dalından koparır budar. Kurşunun kallleşi olur mu de demeyin, En adisi ve kalleş cinsidir. Ölümün küflü soğuk sesidir..........İSMAİL SÜKLÜM
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
...SEN SERSERİ BİR KURŞUNSUN! şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
...SEN SERSERİ BİR KURŞUNSUN! şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
ya sen? şu senin çıktığın o namluya da, ne demeli? kim bile bilir ki? hangi kancık ellerin, esirisindir ki? onlar arınsın o siyahları cepken yapan; tüm kahkahalı seslerin, ayak altlarında kalsın...
MUHTEŞEM DİZELERDİ....EMEKLERE SAĞLIK DOST...ÇOK DÜŞÜNDÜRDÜ ESER...SAYGI VE SELAM İLE GÖNÜLDEN....
çakılırsın bir anda saf kalmış beyinlere alış ve götürüşün bile, kahpece ... her türlü kahpelikten sakınmak gerek, mertliğin iyice bozulduğu bir çağ... Kaleminze yüreğinize sağlık. selma ve saygıyla...
Şaban Aktaş tarafından 9/18/2011 10:30:09 PM zamanında düzenlenmiştir.
şu senin çıktığın o namluya da, ne demeli? kim bile bilir ki? hangi kancık ellerin, esirisindir ki? onlar arınsın o siyahları cepken yapan; tüm kahkahalı seslerin, ayaklar altlarında kalsın...
serseri bir kurşunsun zaten sen, yolları ve izleri bilemiyen çakılırsın bir anda, saf beyinlere alış ve götürüşün bile, kahpece dökülen kanlarım; yutkunurlar içinde hece hece selavat getirirler ya sen? şu senin çıktığın o namluya da, ne demeli? kim bile bilir ki? hangi kancık ellerin, esirisindir ki? onlar arınsın o siyahları cepken yapan, tüm kahkalı sesler utansın ve yansın...
Emeğinize,yüreğinize sağlık çok güzel bir şiir okudum selamlar.........
Serseri kurşunlar hedeften uzağa sapar. En nadide gülleri dalından koparır budar. Kurşunun kallleşi olur mu de demeyin, En adisi ve kalleş cinsidir. Ölümün küflü soğuk sesidir.
Sağolasınız Hocam. Selam ve sevgilerimi gönderiyorum.
serseri bir kurşunsun zaten sen, yolları ve izleri bilemiyen çakılırsın bir anda, saf beyinlere alış ve götürüşün bile, kahpece dökülen kanlarım; yutkunurlar içinde hece hece ya senin çıktığın o namluya, ne demeli? kim bile bilir ki? hangi kancık ellerin, esiri ki onlar aransın o siyahları cepken yapan, tüm kahkalı sesler utansın...
KUTLUYORUM GÜZEL DİZLERDİ ÜSTADIM KALEMİNİZ DAİM OLSUN YÜREĞİNİZ HİÇ SUSMASIN ..
şu senin çıktığın o namluya da, ne demeli?
kim bile bilir ki?
hangi kancık ellerin, esirisindir ki?
onlar arınsın
o siyahları cepken yapan; tüm kahkahalı seslerin, ayak altlarında kalsın...
MUHTEŞEM DİZELERDİ....EMEKLERE SAĞLIK DOST...ÇOK DÜŞÜNDÜRDÜ ESER...SAYGI VE SELAM İLE GÖNÜLDEN....