![]() AYRILIĞIN YIL DÖNÜMÜ
Mevsim bahar elimde boş bir çerçeve dalıp gidiyorum hatıraların öldüğü kente
Bir yağmur sürüklüyor beni seni ilk gördüğüm yere dışarıda rüzgâr estikçe ben üşüyorum Gözlerim miadı dolmuş aşklar gibi,yüreğim yangın yeri Bir sigara yakıyorum senden aldığım nefesle, biraz daha tüketiyorum beni... Yıkık kentlerden geçiyorum evler, arabalar ayırıyor seni benden Yollar uzadıkça uzuyor gözlerimde bir dağ gibi çöküp dizlerimin üzerine Af dilemiyorum affet demiyorum gözlerine bakıp son kez gidiyorum... Uykusuz bir gecede sayfalar dolusu özlem biriktiriyorum Gün doğmasın istiyorum üzerime akrep yelkovan darmadağın olsun istiyorum Kursağıma ilikleyip ayrılıkları şizofren bir gidiş bırakıyorum gece’ye Takatimi zorlayan sevda bilmiyor mu depremler oluyor beynimde Şerefsizliğine içiyorum her gece, şerefine sövüyorum bu gece İnan bana bitsin istiyorum artık bitsin ana avrat sevmelerim bitsin… Aytaç TEMEL |