Özgür halklar sürü olmaz,asla boyun eğmezler
Gözünü aç,dönme sakın koyunlara ey halkım
Karanlıklar sana uymaz, düşünmeye değmezler
Uyanık ol,geri dönme ayınlara ey halkım

Uygar olmak değerlidir,vazgeçilmez bu yoldan
Tarih boyu tükenmedi uğraşanlar her daldan
Saldırırlar kültürüne haklarına dört koldan
İnanma hiç yozlaştıran yayınlara ey halkım

Ülkendeki aydınların birer birer vurulur
Bedenleri kan içinde,kar üstüne serilir
Yol gösteren kalemleri paramparça kırılır
Yılma sakın,teslim olma oyunlara ey halkım

Hem içerden hem dışardan düşman dolu çevrende
Ne yaptın da dostun bitti koskocaman evrende
Binbir türlü zulüm gördün her neslinde devrende
Düşme artık tuzaklara mayınlara ey halkım

Belle artık,düşmanındır sana açıkça söven
Bil ki bir şey umuyordur seni sinsice öven
Ne seçilen ne atanan,yalnız kendine güven
Aldanma hiç içindeki hayınlara ey halkım

Bağımsızlık onurundur asla sınır koyulmaz
Özgürlüğün lezzetine yaşam boyu doyulmaz
Ne zamandır haykırıyor durmaksızın şu Yılmaz
Takma sakın zincirleri boyunlara ey halkım