Elinde yırtık pırtık bir bez yada bir mendil

oturmuş kalmıştır trafiğin tam ortasında

gözleri ağlamaktan şişmiş

elleri daha bu yaşında nasırlı



Elinde yırtık pırtık bir bez yada bir mendil

üstü başı yırtık pırtık

duran arabalarda gözü

güya üç beş kuruş alacak



korkudan titrer küçük bedeni

ne araba ne trafık korkusu değildir bu

ne açlıktan yılmıştır ne gelen geçenlerin vurduğu tokatlardan



tek üzüntüsü evde ekmek bekleyen

anası bacısıdır ya aç kalırlarsa diye

didinir durur bütün gün sıcakta soğukta

trafiğin tam ortasında



ne bir soran olur ne ilgilenen

kendi başına terk edilmiştir acısı içine gömülen

çocukluğunu bilmeden

çökmüştür avurtları acıdan


içinde yazılmıştır tüm acılar

erken yaşta sokaklarda çizilmiştir kaderi sebep bile sormadan .