Hüzünle duyguları çizmeye yemin ettim
Maziyi düşünürüm bugünüme küserek
Eziyetti hergünüm acılara hep settim
Yaşamışım boşuna umudumu keserek


Dil doğru söylemezse sözüne güven olmaz
Gerçekten sevgi varsa Dünya yıkılsa solmaz
Gönül bağı virandır boşa saçını yolmaz
Yaşamışım boşuna umudumu keserek


Hayatımı karartıp parmağında döndürür
Fesatlıklar ederek ocağını söndürür
Lokmaları çiğnemez midesine indirir
Yaşamışım boşuna umudumu keserek


Uzun zamandır yoktun kayıptasın firarsın
Ön yargılı düşünüp fitnelikler kurarsın
Hiç dersini almadın yine beni kırarsın
Yaşamışım boşuna umudumu keserek


Ben sana değer verdim sen ise beni yordun
Zâlim felekle oldun sinsi tuzaklar kurdun
Seni sayıp seveni hırsla sırtından vurdun
Yaşamışım boşuna umudumu keserek


Böğrüme sapladığın ucu zehirli dil’dir
Yakıştırma yalanı sözler benim değildir
Ağzını torba yap büz tükenişini bildir
Yaşamışım boşuna umudumu keserek

TÜLAY*ASLAN