Girmiyor gözüme uyku, bu zamansız curcunadan,
Bırakmıyor benliğimde ne mefkûre, ne de ilke.
Çıkaramıyor bir mana, bu anlamsız manzaradan,
Harebeye dönmüş dünden, elemle gamdan yer küre.

Paramparça olmuş âdem, içine giren matemden,
Alamıyor hazzını hiç, bu meşakkat dolu demden.
Kan akıyor bağrından, düzenbazlar gitmez ülkemden,
Zira kök atmışlar zannımca, binbir fitne fikire.

Acı çekiyor analar, kan ağlıyor iki gözü,
Bırakmıyor şu fitler, ne yetimi, ne de öksüzü,
Cana kıyıyor acımadan, bak bi-tahammülsüzü,
Ki amaç verebilsin tezatına pespaye fire.

Yeter artık reisim, onulmaz bu acı yaralar,
Bulsun bir emrin ile deva, gitsin onca karalar,
Kalmasın ne haşyet, ne terör, çalsın daim curalar,
Ki anlasın hinoğlu hin, girsin çâk olmaz kabire.

KÜÇÜK OZAN(CML DMR)
VATAN VE ASİLER’den.

LÜGATÇE:
ÂDEM : İNSAN,BEŞER.
DEM : ZAMAN. İÇİNDE YAŞANILAN ZAMAN.
Bİ-TAHAMMÜLSÜZ: HERŞEYE KATLANAN, ÜSTÜNE ALAN
ÇÂK : PARÇALAMAK.