Bağlanmak ya da bir cana sonsuzu bağlamak…
Ne hüzün!..
Mecazların maskesi düştü, elde var boşluk.
Kendimi tüketip hayalleri arıyorum.
Yedi ayı aşkın gecelerde mahremiyeti dize getiren hayalleri…
Dar zamanlarda kesik nefeslerle mutlu mu oldum?
Hayır, pişmanlığın ağladığı sessizlikteyim.
Geleceğe basamak sıcak bir masum el ve gülen gözler miydi?
Şiirin bile heyecanını kaybettiği şu anlar ne can sıkıcıyım böyle.
Duygularım masal kuşunun kanadında, gözden ırakta, çok ırakta…
Yoksa rüya mıydı yaşanan; öyleyse neden acıyor yüreğim?
Kırık bir teknem vardı şimdi yüzmek zorundayım.
Kollarımda derman çokmuş, ne çıkar?
Ben yüzmeyi bilmem ki…
Bir el… Beni gerçeğe, huzura çıkaran bir el…

Dostlarım sizden bir isteğim var:
Yüreğinizin buhurunda yükselsin dualar.
Dağılsın önümden bu sisli boşluk.
Göreyim ben içre meleksi bir yar.