Hayat garip bir arena, gelen gidiyor dünyadan ama,
Bazen aksi oluyor, bazen gelenlerin sayısı daha fazla,
Fırın gibi kocaman bir yere tepsi gibi kocaman metayla,
Sayısız yumurta itiliyor, sanki fırınlanıyordu oralarda...

Aradan zaman geçti mutlaka ama çekimler de hemen gibi,
Fırın benzeri metanın kapağı açılıp tepsiler geri çekildi,
Yumurtalar değişmişti, hırpalanmıştı, onların arasından,
Gagalar dışarı çıkmıştı, kollar ve bacakların arasından...

Hayat devam ediyor, civcivler de büyüyüp tavuk olacak,
Sonra da onlar yumurtlayacak ve yeni civcivler olacak,
Hayat kısa ve acımasız, büyüyen civcivler bazı zaman,
Fırınlanacak, böyledir çağlar boyunca dünyadaki insan...

Kimi fırınlanıyor kimi kısa yoldan Hakkın rahmetine eriyor,
Kimileri de dünyanın sınırsız olduğu yanılgısıyla deviniyor,
Kalpleri kıranı, bizleri üzeni, zalimleri hiç düşünmeyelim,
Haksızlık içinde haklı gözükenleri de görmezden gelelim...