Ten esmer gözler siyah gece zifir ben kördüm
Cenneti siyah gördüm güneşi siyah gördüm
Bir biçim değildi bu bir nesne değildi bu
Çözülmeyince denklem bir bile etmez dördüm

Aşkın cennetindeydim elmayı yasak sandım
Yesem kovulacaktım yemedim korda yandım
Bir şeyler orta yerde ortasından kesilmiş
Dikenli teldi sevda hasretine dayandım

Ne bir riya ne gaflet ne de kin var sözümde
Gurbet dediğin ne ki bir sihir var çözümde
Uyanıktım kendimce hesaplar peşindeydim
Bir tek üşümüşlüğü tutuyordum yüzümde

Nehirlere kapıldım çağlayanlardan düştüm
Beşeri aşkla yandım ilahi aşkla piştim
Yürek sesime gittim hiç ardıma bakmadan
Sandım ki bir nefeste bütün dağları aştım

Gün akşam üzereydi gök kızıl bulut oldu
Her bulut yüreğime yeni bir umut oldu
Gerçeği gözlerime dizdiler sıra sıra
Uyandım uykulardan soyutlar somut oldu

Bilmiyorum nedendir siyaha mecburum ben
Acılara karıştım iflaha mecburum ben
Aşka âşık yürekle derviş oldum gezerim
Bana aşkı gösteren dergâha mecburum ben

21.06.2011/ Samsun

İbrahim COŞAR