soğuk kanıma kozlar döken ışık!
içimdeki duygular çığlık atar her gece
yelpaze şeklinde gelen imdat sesini duyan tek şık!
ben de bir gariplik var yapalım senle imece

en büyük nesirim sen olursun içindeki reis
misafirin olup güzel sesinden dinleseydim keşke
en etkisiz tesirin ben olurdum içimdeki ses
şişemdeki suyum gibi hayatını izleseydim keşke

makbuz gibi yırtıktım sana ilk adım atışımda
belki başımı sokacağım bir kulubeydin
belki de çok yufka yürekli bir şatoydun
kimbilir belki de hayatımdın kenan!

dizelerimi yazmada ilk siftahımı senle açtım
dağkapı meydanı’ndaki boyacılara
sodacılara
satıcılara
sendeki yatıcılara senle merhaba dedim

şırılda yine şelale gibi üzerime
çıplak kaldım üstüme örtsene 601’ini
bir tandır ekmeği kadar doluyum bu gece
doluyum da bardaklar boş değil bugün

yo yo içmiyorum ben içseydim yazabilir miydim sana kenan!
ön safhadaki yaşlılar gibi efkarlıyım sadece
yo yo yaşlı değilim ben olsaydım sığdırabilir miydim mısralarımı
bir sen gibi ayaktayım sadece...

şair hukukçu(yunus tapancı)