Şu kocaman dünyanın
Küçük bir penceresinden
Seyrediyorum
Uçsuz bucaksız ovayı
Çok uzaklarda tepeler var
Uzaklara baktıkça
Dar geliyor burası bana
Yüreğim bir kuş gibi çırpınıyor
Aralanmış pencere arıyorum
Her şeyi öylece bırakıp
Ayaklarımın beni götürdüğü yere
Gitmek İstiyorum
Esaretimin beşinci yılı
Özgürlüğüm dört duvar arasında
En çok sevdiğim doğaya hasretim
Çocukluğumda dalından inmediğim
Ağaçlara hasretim
Mevsimler dönüyor
Bahar geliyor rengarenk kır çiçeklerine
Dokunmak koklamak istiyorum
Hazan geldiğinde
Düşen sarı yaprakları
Tutmak istiyorum birer birer
Rüzgarın getirdiği iğde kokularına hasretim
Tutsağım
Birşey yapamıyorum
Renkli kalemlerle hayallerimi çizmek istiyorum
Güller yanlız sarı açmalı
Güneşi mavi gökyüzünü beyaza
Kötü kalpli insanları siyaha boyamak istiyorum
Salıncak kurmalıyım gökkuşağına
Kuşlara inat kanat takmalıyım
Tüm dünyayı değiştirmek istiyorum
Hüzünlerimi dünde bırakıp
Yelken açmalıyım uçsuz bucaksız denizlere
Prangalar ayağımda
Uzaklaşamıyorum buralardan
İpotek konmuş hayatıma
Özgürlüğümü istiyorum

’Selma MERİÇ’