Büyümeseydik habersizce yaşardık...
mavi sulara akan petrolü bilmezdik.
balıkcınlar yaşamak için çırpınırken içimiz acımazdı,
hayvanlara postu için kurşun sıkılırken
haberimiz olmazdı
büyümeseydik
buzullar erirken koyoto,dan haberimiz olmazdı.
ormanlar yanarken
dağlar taşlar satılırken
nehirler şelaleler peşkeş çekilirken
sahiler parsellenirken böyl dertlemezdik
çocuk olsaydım
işci örgütsüz sermayeye yem olmuş demezdim
tek tek yutulmuş
köylü kentli
sömürülmeye alışmış insanlar
uykuda herkes
fikir üretenller prangalı
ayaklar bilekler zincirli.
konaşanların makanı hapis
çocuk olsaydım yazmazdım bunları
ah ulan aşk meşk
sevgililer günlük maddiyat önde
aşk yok sevda yok .
hatır yok gönül yok
saygı yok
değişmiş insanlık,
ah küçük kalsaydım,
görmezdim duymazdım şerefsizlikleri,
kafa yormazdım,
beynim sulanmazdı,
isyan bayrağı açmazdım,
çocuk kalsaydım,
tertemiz pak hayalde yaşıcaktım,
yüreğim de böyle zehir akmıcaktı
damarlarım böyle gerilmicekti,
ve buğlu camdan perdesi çekik gözüm dışarıyı görmücekti
daha rahat soyacaklardı memleketimi
iyiki çocuklar için büyüdüm

irfan kökten