Savaşan cesur bir asker gibi gönlüm,
Ne harpler görse de asla yoktu düşüşüm,
Belki yaralar aldım kana bulandı yüzüm,
Her defasında ayağa kaldırdı beni son gücüm.

Kalbimi sarıyordu bilinmez bir korku,
Ensemde Azrail’in dayanılmaz soluğu,
Her şeye rağmen kalbim yine umutlu,
Gözlerim esrar çekmiş gibi bulutlu.

Seni sayıklarken unuttum kendimi satırlarda,
Adım dillerde dolanmıyor artık asla,
Sadece kahkahalar yapışıyor ardıma,
Aşkım bir taş gibi sekiyor boğazda.

Sonra kalbim bana sesleniyor çok gür sesi,
Bundan sonra sen öyle bir sev ki,
Ne acılar dizilsin peşine tren gibi,
Ne mantığın yenilsin duygularına güçsüz biri misali.

Öyle bir sev ki;
Kimse sessiz çığlıklarını duymasın her şey gizli,
Öyle bir sev ki;
Kimse bulmasın seni saklanmış bir hazine gibi...
YAZAN:Eray AKPINAR