![]() Avucumdaki Kelebek
Beynimdeki sokak köpekleriyle çok boğuştum
Olur olmaz zamanda köşe başlarında sırıttı dişler Kaç kez vuruldum, kaç giyotinlere yattı sevgim Gönlüm kurak çöllerde bir filiz deyip durdu Bütün aradığı bir damla, yalnız bir damla yağmurdu Adaklar adadım yüreğimde kaç bin gece Mumlar yaktım sevda üstüne Pembeye boyandı bulutlar Gülleri okşadı damlalar kim bilir kaç şafak Yanaklar diledim pembe, diri ve yumuşak Bakışları kelebek kanadı hassaslığındaymış sevginin Kendinden bile ürken bir ceylan Somurtkan mevsimlerden kaçarmış hep Gözleri gibi gören bir çift gözmüş bulamadığı Bir de gülümseyen bir canan Sevdanın gönüllere uzaklığı neydi ki derdim içten içe Durduğum yerde bile yürümek mi kaderim Sonra bir gün avuçlarıma dokundu beyaz bir kelebek Perdeler çekildi sessizce Bakan aradığım bir çift gözdü gülümseyerek Sıcaklığımla sardım yüreğini, sevgimi sundum gözlerimle Mevsimlerime bahar yazdım rengârenk Sıyırıp attım karanlığı gecelerimden, laciverte boyadım Hülyalarımı çıkardım rüyalarımdan Kaybetmekten korktum, bir daha onsuz uyumadım En olmadık zamanda aklıma düş, çekinme sevgili Ben her şafak saatleri düne kurmayı öğrendim Göçlerden bıkmış yüreğimi koydum avuçlarına Var istediğini yap sevgili lakin Bil ki avuçlarımdaki kelebeği gerçekten sevdim |