Dikkatli bak bu resme
Mağrur bir insan duruyor
Mağduriyetini gizliyor
Onuruyla, dim dik oturuyor.
Farkında mısın? Gülümsüyor
İnce bir tebessüm dudaklarında
Kasları yumuşak yanaklarında
Sevgi torbasını açmış
Kim olduğuna bakmadan dağıtıyor.
İnsan ya da hayvan farketmiyor.
Bize rağmen dört elle sarılmış
Belki kendi hayatına değil ama
Hayvancıkları için direniyor.
Kalbi bile kendi için çarpmıyor













Her akşam yatarken
Karanlıkta bomboş odasında
Sokulup yavrucaklarına
Hangisi aç, hangisi tok
Hissetmeye çalışıyor...
Kulağı, öksüz kalmış enik sesinde
Duydumu o sesi, dayanmaz yüreği
Bir genç kız edasıyla çıkar yataktan
Arar, bulur, kucaklar, korur
Soğuktan, sıcaktan, düşmandan
Bazen sevgiden yoksun çocuklardan
Kos kocaman adamlardan
Kucaklar onu, sarar mantosuna
Basar bağrına, alır odasına
Bir baş daha artar sofrasında

















Zifiri karanlıkta,
Hoş bir ampulü de yok ya
Çıplak odasında,
Beton zeminde, kilim üzerinde
Yatarken, sızıltılardan anlar aç kalanı
Kalkar üşenmeden,
Bir parça ekmek vermek için
Hoş çok zaman olmaz ya!
Üşenmeden dolanır çöpleri
Gecenin bir vaktinde,
Bizler mışıl mışıl uyurken
Kimseyi rahatsız etmeden



















Dayanamaz işte ana yüreği...
Dertlenmez, dertleşmez
Kimseye sitem de etmez
Bir ulu çınar, bir koca yürekli ana
Analığı yalnız kendi çocuklarına değil
Analığı dünyaya, tüm canlılara
O bir evrensel kadın, bir evrenses
Herkese yeter onun sevgisi....



NOT: BAHRİYE TEYZENİN ÖYKÜSÜNÜ MUTLAKA OKUYUN!

/photo.php?fbid=10150208175178624&set=a.432621998623.215088.643058623&type=1#!/photo.php?fbid=10150196956043624&set=a.10150196948923624.325236.643058623&type=1&pid=6751704&id=643058623