Yılların sürgünü deşti yaramı
Görmesem ne olur görsem ne olur
Dostum dediklerim kesmiş selamı
Bilmesem ne olur bilsem ne olur

Ne evim ne barkım ne yuvam kaldı
Umudun yerini mutsuzluk aldı
Kapımda azrail düdüğü çaldı
Açmasam ne olur açsam ne olur

Feleğin cilvesi bozmuş aşımı
Gitsem buralardan alıp başımı
Maziye döndükçe akan yaşımı
Silmesem ne olur silsem ne olur

Emel dedikleri bende kalmadı
Geçmedi seneler zaman dolmadı
Bir huzur diledim o da olmadı
Zaten bundan sonra olsa ne olur

Gençliğime yağan kar mı dolu mu
Neden bu engeller kesti yolumu
Acılar sımsıkı sarmış kolumu
Çekmesem ne olur çeksem ne olur

Yılan mı dolanmış ayaklarıma
Neden su dökülür yanaklarıma
Benliğim bürünmüş yalnızlığıma
Korkmasam ne olur korksam ne olur

Anladım insanlık taştan da katı
Kurulmaz bir konut kurulmaz çatı
Sevgiyi körelten şu boş hayatı
Yazmasam ne olur yazsam ne olur

Yitik Peri