Muradım kimseyi incitmek değil,
Gönlüm feryat eder,anlamıyorlar.
Bu dünya ekimlik, doyumluk değil.
Zevk-i sefaya,kanıp doyamıyorlar...

Evlad-u İyalimiz, ayrı telden çalıyor,
Herşeyleri, bizlerden daha iyi biliyor.
Hesapları çoğu kez, yanlış çıkıyor.
Başlarında esen yeli, farketmiyorlar...

Bin nasihat, bir musibete değmiyor.
Yanlış hesap, Bağdattan geri dönüyor,
Ömrümüzün günleri birer birer eriyor.
Geçen ömrün hesabını, yapamıyorlar...

Sel gider yatağında, bırakır çakıl ve kum,
Ruhum daralınca, girmez gözüme uykum.
Derdin nedir diyerek, arasın eşim dostum.
Ayaklar yerden kesik, zemine inemiyorlar...

Tefekkür süzgeciyle, kainat kitabını.
Nebiler sultanının, İnciler hitabını.
Bu yolla açar insan, saadet sarayını.
Gönül gözüyle nuru, göremiyorlar...

Sevdiklerim uyanın, uyumak vakti değil.
Bendelere kul olma, Hakkın önünde eğil.
Kurana sünnete uy,batıla gösterme meyil.
Dostun acı feryadını, duyamıyorlar...

Mehmet DEMİREL 09.06.2011