Haydi sür kaptan
Kayalıklara sür gemiyi
Yaşam gözlerini
Çevirdiğinde bitti.

Aç yelkenleri
Artık benle kimse kalmasın
Geminin rotası belli
Sür
Sür kayalıklara
Aşk, sevgi bitti.

Sormadı,
Söyleyemedim
Neden, niye diye
Çok uzaklara daldı
Evet çoktan gitmişti
Benden buradan, gönlümden öteye
Yalanlar söylemeyi bıraktım gönlüme
Bitti.

Sabahı, akşamı bekle
Yok arar sorar ya
Haydi sabret diyorum
Neye, niçin?...
Al artık demiri kaptan
Ufukta dik kayalıklar
Tam güç ileri
Bu güneş batmaya hazır
Neyim varsa küçüldü yok oldu
Gördüm gerçeği
Buzdan bir güldü
Çölde eridi
Ve bitti.

Sus be şeytani düşünce
Ümit etme,
Bırak işkenceyi uzatma artık.
Çek ayrılığın tetiğini
Bırak ne düşündünse,
Düşün neyse,
Unut gitsin...
Gönlünü dolduran boş bir hayaldi
Bak sisler içinde dağılıp bitti.

Ağırdan yürür tohum toprakta
Kabuğunu yırtarken öyle bir sızlar içi
Koca bir çınarı taşır filizi
İşte bu ağırda büyümek bir çınar gibi
Ne kadar seversen sev
Evet bitmesin bu
Sevgiye büyümeler
An an karanlık içinde yürü
Güneşi görmeye çok az
Karanlığın en çok arttığı
Sabaha en yakın vakit.

(Haziran 2011 İstanbul)