Neden bekler insanlar, yada nedeni ni ararlar.

Olağan bir şeyi olağan dışı gibi algılarlar.

Sorun eder kendilerine dert yaparlar.

Halbu ki çoktan her şey bitmiştir.



Sorgularlar hatalarını ve daima geri sararlar.

Geçmişi kurcalar, yapabilecek bir şey bulurlar.

Bir özür belki belki bir yemin, bir söz yada ayaklar.

Sarıldıkları şey ayaklar, el etek öperler yalvarırlar.



Durumu kurtamaya çalışırlar sözlerinden dönerler,

Yüzlerinde hep aynı yalpaklık ve suçluluk duygusu olur,

Affettirene kadar ağlarlar, sonra ara ara ararlar,

Utanmaz bunlar hal hatır sorarlar gururlanırlar.



Bağışlanmak onlara üstün sıfatlat verir,

Aslında hep aynıdırlar değişmezler,

Ve siz bunu bildiğiniz halde kabul edersiniz,

O size enayi der ama siz onu tekrar dan seversiniz...



Aldatılmışsınız dır kandırılmışsınız dır,

Her şeyi bitire bilecekken yeniden başlamışsınız dır.

Dır dır işte hep onlar konuşmuştur siz ise dinlemiş,

Ve ne verdiyse yemişsiniz dir.



Tok olsanız bile zorla tıkmıştır boğazınıza,

Mecbur kalmışsınız dır bir anlam da,

Yapacağınız şeyi yapamazsınız.

Siz doydum desenizde yedirir daha.



Kalkamazsınız çekip gidemezsiniz bitiremezsiniz,

Hani her şey çoktan bitmiş ti dönmeyecektiniz.

Hani bir daha affetmeyecektiniz evet siz sevdiniz.

Ama o servis yaptı siz de afiyetle yediniz.