Öncelikle konuya bir genelleme yaparak başlamak istiyorum. Eski şiir, yeni şiir yoktur. Edip Ahmet kardeşim çok güzel yorumlamış. Zaman zaman ben de önceki şiirlerime bakıyorum ve gözümde o şiiri yazdığım ruh halim aklıma geliyor. Şiirler yazılırken bizlerden de parçalar kopar. O kopan parçalar şiirimize tutunur ve bırakmaz. Bizimle birlikte nefes alır şiirler. Hatta bizlerden sonra bile yaşarlar ve bu anlamda şairler ölümsüzdürler.

Özlem konusuna gelince; Özlem olmalı, çünkü bu anlamlı duygu her ne kadar kişiden kişiye farklılık gösterse de özlemin dozu farklı boyutlarda olsa da, duygu aynıdır. Özlemek insanın doğasında var. Olmalıdır da. Hiç seven ile sevmeyen bir olur mu? Nice sevgililer vardır ki, ayrıldıktan sonra bile özlediklerini, tekrar o eski günlere dönmek istediklerini itiraf ederler. Son pişmanlıklar ise maalesef fayda vermez. Kırılmıştır bardak bir kere. Özlemi, sevgili yanımızdayken hissetmek bence daha değerlidir.Her an kaybedeceğim korkusu , endişesi yaşayanlar özlemi ateşle birleştirip yüreklerini de közlerler. Sevgiliden ayrıldıktan sonra bu ateş har olur iç yakar. Sözün özü : Karşılıklı sevgi duyanlar, birbirlerini çok sevenler, sevgiliyle bütünleşip RUHLARIYLA sevenler için ÖZLEM güzel ve heyecan verici bir duygudur.

Özlemle, sağlıcakla, sevgiyle kal değerli kalem dostum.

Özlem.. Ateşten gömlek, yaşayanın içindeki
sessiz volkan.. Ve ateşe benzin döken gurur
denen lanet..

Oysa panzehiridir özlemin iki çift güzel laf arasında
bir özür dilemek Nerde bu güzel erdem..

Yaşayanın fırtınaları dinmiyorsa içinde kendi gururudur
onu yerle yeksan eden, Kimbilir..

Güzel ve anlamlı bir şiir daha okudum sayfanızda teşekkürler

yudumyunus... yunus karaçöp

KUTLUYORUM GÜLNUR HOCAM YÜREĞİNİZE SAĞLIK SAYGILARIMLA..

Uzak kalınca özlem duyuyoruz.Aslında asıl özlem,yanında iken özlenendir.Tebriklerimi bıraktım sayfanıza.

hoş geldiniz aramıza.kutkarım hasret.özlem dolu dizeleri .tebriklerim yürekten saygılarımla.