![]() AYRILIK YARASI
Yüreğimde kanayan bir yara ayrılık
Damarlarımda dolaşan acıtan yüreğimi Yakan kavuran gözlerimi Gürül gürül yanan bir ateş gibi ayrılık. Karanlık bir kuyuya düşersin ya Hiç beklemediğin bir anda Ne yıldızları görürsün ne de gökyüzünü Saplanır kalırsın bataklığa debelenir durursun Sözleriyle yaranı iyileştirecek Onaracak bedenini Bir dost eline muhtaç olursun. Buğulanır gözlerin hiddetten Nefret de sarar duygularını Yırtıp atmak istersin geride kalanları Medet umarsın çoğu zaman şarkılardan Kabuslar görürsün yatağında Döner durursun değirmen gibi İstesen de uyutmaz duyduğun sesler. Kalkar bakarsın pencereden Hüzünlü bir şarkı tutturursun Belki de bir ıslık yalnızlığına Sabahı beklerken. Elin telefona gider ama yüreğin elvermez Gidemezsin ayakların gitmez Gururlu adamsın elbette Gururun hiç müsaade etmez. Acaba kuyularda kör karanlıklarda Yangınlardayken o ne yapar Aynı duyguları bulur mu yüreğinde Kavrulur mu ayrılığın acısıyla Özler mi nefesini Gözlerine yeşil yeşil bakar mı? Sen gibi o da ayrılığına dayanabilir mi? Arar mı özlem kokan sesiyle Bir mesaj yazar mı parmak darbesiyle Yüreğine yüreğimi yazar mı? Geçmek bilmez geceler Ve ben Bunları yazıyorum sabahı beklerken Ve ben seni düşünürken. 2007.OSMAN ÖZTÜRK. Taflan Mevsimi Şiir Kitabımdan. |