Dışarıda kar yağarken
Yine aklıma düştün sen
Telefon açıp sesini duymak geldi içimden
Sensiz yapamaz yüreğim biliyorsun üşüdüğünde
Muhtaçtır hep senin sımsıcak sesine
Sen bilmesen de seni düşünürüm hep
Ne yaparsın dört dağın içinde bensiz?
O dağlar seni tutsak mı aldı sevgilim?
Bulutların arasından güneş kaybolmak üzere
Karanlık çöker birazdan
Benim yalnız yüreğim
Sensiz her gün karanlıklarda
Sense olan bitenden habersiz
Yaşayıp gidiyorsun küçücük sarayında
Annenin sıcacık kollarında uyuyorsun
Ardıç kuşları gibi
Acaba hiç aklından geçiyor muyum
Gün batımında?
Yüreğinde hissediliyor muyum
Yağmur yağarken?
Yürüdüğüm yollarda duruyor mu ayak izlerim?
Karşı tepelerden bakıyor mu resmim?
Sana el sallıyor muyum düşündüğünde beni?
Duyguların sana yol gösteriyor mu?
Yüreğinde bana yer var mı sevgilim?
Rüzgarın dalgalandırdığı sarı saçların
Yine uçuşuyor mu kızıl akşamda?
Sürgün vermeye başladı mı meşe ağaçları?
Her bahar yemyeşil yapraklar dağları kaplıyor mu?
Karşı tepelerde turnalar içli içli ötüyor mu?
Gecenin sessizliğinde ırmağın sesini duyuyor musun?
Yıldızlar ışıl ışıl parlıyor mu gökyüzünde?
Dolunaya daha ne kadar zaman var?

Yakında leylekler
Telefon direklerine yuvalarını yapar
Hızla geçer günler
Gün be gün yaşanan anılar kalır geriye
Yalnız yüreklerde büyür özlemler
Sevgiler filizlenir dört bir köşede
Aşktan sevdadan başka bir şey
Kalmaz yüreklerde
Hiçbir güç çekip alamaz seni
Yüreğimde saklandığın yerden
Senin ellerinden başka.

2009.OSMAN ÖZTÜRK.
Taflan Mevsimi Şiir Kitabımdan...