Kardelenlerden çok söz edildi, benimkiler de var,
Kışın ortasında, zorlukların içinde çiçek açar onlar,
Güzellikleri görünüşlerinde değildir, ruhları da var,
Oradan neşet eden güzellikler bütün kainatı kaplar…

Benim kardelenlerim kızlarımdır, okumayı severler,
Yıllar var ki vazgeçemezler hepsi de mücadele eder,
Başarlını açmak istemeyen oldu, onlar başka bahara,
Kardelenlerim güzellikler getirir, bulunduğu mekana…

Dışlanmışlardı, malum zihniyetçe kardelen sayılmadı,
Bunlar küçük ödüllerdi, bunun için yola çıkmamışlardı,
Onarlın değeri evrenseldi, Hakka yürüyen kardelenlerdi,
Bugün oldu, yalnız bırakıldılar, hiçbiri yolundan dönmedi…

Biri de benim koynumda büyüyordu, o has kardelenimdi,
Tıp fakültesini kazandı, dersleri de her zamanki gibiydi,
Okuyup memleketin ücra köşelerine sağlık götürecekti,
Allah’ın izniyle kimse onun önüne bir engel dikemedi…

Benim ‘Kardelenlerim’ sizlersiniz, gönül bahçemdesiniz,
Kendi öz vatanınızda ‘Parya’ muamelesi görmeyeceksiniz,
Böyle geldi böyle de gidecektir şanlı tarihimiz, ebediyete,
Tarih asla yalan söylemez, o şahidimizdir her yerde…