Yapayalnız sırtını taşa yaslamış
Yaşamın o ince çizgisinde
Kalan tek bir yaprağımla
Boynu bükük son çırpınışlarımda
Çıkıp geliverdin aniden!

Ümitlerim tükenmişti oysa
Gözlerim ölümü ararken
Işık hızıyla süzüldün içime
Döndüm yüzümü sana doğru
Bükük boynum doğruldu
Yeniden doğuşumdu bu

Birlikte sonsuzluğa uzanacak
Yolun başlangıcıydı sanki…

Aldığın her nefes benim içindi
Tenime konan buselerin
İncitmek istemeyen dokunuşların
Kopardığım yapraklarımı
Yeniden bana hediye edişindi

Geceleri yıldızların kayışı
Ateş böceklerinin dansı
Ilık rüzgarın esişi
Yağmurum....çığlığım oldun
İstemiyorum sabah olsun.. gün doğsun

Birlikte sonsuzluğa uzanacak
Yoldayız artık..

Yaşatan sensin nasılsa beni
Güneşin yakıcı ışıklarından koruyan
Bana can veren…su veren..
Yeniden doğuşumsun..

Sensin …sen..
Koparmak istemiyorum yapraklarımı artık
Seviyor ….sevmiyor…sevi..
Biliyorum seviyorsun..
Bende..bende seni seviyorum..

27.04.2007 14.30 PapatyaYILDIZ