Bir mahçupluk sardı beni
Ben ben olmaktan usandı
Yüzü koyun düşsüzlük sardı beni
Sakalları şarap tasınana batan bir adam
Gözleri kan sardı beni

Yalpalamaya başladı ayaklarım
Suretine düş oldum
Yokluğun sardı beni
Yıkıldı gecekondum
Enkaz altında, sessizlik sardı beni

Yutkunurmuyum dersin bir daha simini
Her sevdiğim gülün
Dikeni sardı beni
Bir hale düştüm
Düştüğüm yerde çamur sardı beni

Mutlak değildi mutluluk
Lakin her gülüşte
Gözyaşı sardı beni
Yıktım kendimi
Yıktığım yerde S’onsuzluk sardı beni

İmtihana çark oldum
Çark-ı felek sardı beni
Ölümden değil
Yaşamdan korktum
Hasret dolu korkular sardı beni

Öyle bir yerdeyim ki
Aşk-ı dert sardı beni
Bir günün bitiminde
Siyahın içinde
Bir gece sardı beni

Yok mudur derman?
Hal-i efkâr sardı beni
Dermana değil
Derde olan özlem sardı beni

M.Özkan