Küçükken hayallerimiz vardı
Hani düşerdikde ağlardıkya
Dizimiz kanardı
Utanırdık birazda
Çocuktuk çünkü
Bazense çok fazla cesurduk
Küçüğüzya, korkmamıza gerek olmazdı bazı şeylerden

Mesela rahatça kafa tutardık hayata
Tutarsızmışız,tutarlıymışız
Hiç bakılamzdı bunlara
Her lafımız güldürürdü
Hiç bir hatamız bizi silinmeye götürmezdi
Darağaçları o zamanlar bize uzaktı

Bahçemiz vardı mesela bizim
İçinde hopar zıplar terlerdik
Annelerimiz vardı bize kızardı
Terlersek hasta olurduk
Sırtımıza havlular basılırdı
Üşütmememiz için üşürdü birileri bizim yerimize

Sonraları büyüdük
Biraz biz şımardık
Biraz onlar unuttu
Biraz hayat böyleydi
Birazda sokaklar cezbetti

Neticesinde yılların
Hayallerimizi sattık bir bir
Öldürdük gerçeklerimizi
Onlara teslim olduk
Yitirmiştik bütün yaşama sevincini

Artık onlar pazarlıyordu her şeyi
İntiharlar çoğalmıştı çünkü
Sırf ölmeyelim diye
Bize mutluluk enjekte ettiler
Hediyeler aldırdılar bir birimize
Günler uydurup, kutlattılar bize

Bizi pek düşündükleri için değildi bunların çabası
Ölmemizden korkuyorlardı vakitsiz
Yada onlara karşı bir ölüm olmamızdan
Bunun için makineye bağlı yaşatılan bir hasta gibi
Onlara bağlı yaşattılar bizi

M.Özkan