Biliyorsun
Canım yanıyordu
İçimin patika yollarında
Ve duvar yazılarında yüreğimin
Yokluğuna amansız
Ve dermansız cümleler dizdim...

Sarhoştu kalabalıklar
Körkütük şarkılar söyledim
Parmak uçlarım kanıyordu
Gözlerin bu şehir, bu şehir dudakların
En kuytusunda çıkmaz sokakların
Sensizdim...

Ah Beyoğlu !
Bir martı çığlında saklıydı sesim
Nefesim akşamdan kalma efkardı
Yüreğim koca bir elma çekirdeği kadardı
Bir balığın karnına düşmüştüm
Buz kesmişti ayaklarım üşümüştüm
Mevsim ayaz, özlemek Yar’dı...

Ulan zordu sevmek be !
Hiç bir şeye benzemiyordu işte
Bir gülüşte bin anlam taşıyordu
Adam ölür gibi yaşıyordu
Vakitsiz bir gidişte...

Zordu sevmek be !
Dilinin ucuna geliyordu
Susuyordun...
Bir tuhaf oluyordu yüreğin
Ne bileyim işte yüzün kızarıyor
Ellerin titriyordu
Susuyordun...

Gözlerine bakıyordu
Belli ki duymak istiyordu
Elini tutsan sanki kıyamet kopacaktı
Dudaklarından öpsen tüm şehir üstüne yıkılacaktı
Yol ortasında olmazdı ki bu
Delikanlı adama yakışmazdı ki
Ağrına gidiyordu
Susuyordun...

Zordu sevmek be !
Kolayına kaçtık özlemenin
Rüzgar saçlarına dokunuyordu
Ağır ağır kayboluyordu gölgen
Gözlerim çıplak boynuna değdi
Bir ayyaş içli bir türkü söyledi
Gidiyordun...

-Naber yakışıklı ateşin var mı?
-Boş ver be abla...Bir bakışa bir yürek böyle yanar mı?...