7
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
2104
Okunma

yokuşun başında
bir gecekonduda
annem hep ağladı...
evinin altından su çıkardı
çamurları yıkardı
gözyaşlarıyla
annem gündüz ağlardı
biz gece...
morarırdı bembeyaz teni
çerçeveler, kapılardı hep suçlu
hiç el değmedi el dilinde...
göğerirdi bereler
gözyaşlarıyla
evinin altından su çıkardı
annem gündüz ağlardı
biz gece...
kanaviçelere sarılırdı
renklerin aşkı
örgüler, nakışlar neyin kaçışıydı?...
çiçek açardı patiskalar
gözyaşlarıyla
evinin altından su çıkardı
annem gündüz ağlardı
biz gece...
annesi ağlayan çocukların yanar yürek evleri... yandırmasın kimseler sönmeyecek bu ateşleri...
selma dönmez 8/ mart /2011
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.